Even een induk van Chicago. Here an impression of Chicago
Tis weer gelukt, I did it again oktober 29, 2008
Jawel het is me weer gelukt hoor, terug komen met een dubbele hoeveelheid bagage en kilo’s. Dit is het resultaat nog niet helemaal want er moet nog 1 doosje komen met hoofdzakelijke stempels op hout en nog wat lintjes en een pons. Niet slecht he!
Yes I did it again, coming home with double luguage and kilo’s. This is not all. I am waiting for anorther “box” most of it are mounted stamps and some ribbons and a punch. Not bad he!
Sunny Sunday in Chicago oktober 27, 2008
Het is nu maandagochtend en we hebben net alle bagage naar beneden weten te rijden op een hotelkar en de aardige meneer van de receptie brengt de gehele kar in veiligheid zodat wij nog even 2 uurtjes elders in Old Town kunnen verblijven. Wat hebben wij gisteren zoal gedaan. We zijn op ons gemak op de kamer gaan ontbijten en vervolgens met de metro Red Line naar de Loop gegaan waar we naar Nnavy Pier zijn gelopen. De weersvoorspelling waren koud en sneeuw maar de amerikaanse Piet Paulusma is al geen haar beter als de nederlandse hoor want okee het waait behoorlijk en het is een frisse wind maar verder zon en strak blauwe lucht en dat maakt de skyline van Chicago alleen maar mooier. Bij de navy Pier gaan we heerlijk de Ferry Wheel in, het reuze rad, Louise geniet er zichtbaar van. Het zweet staat in haar handen en ik probeer heel voorzichtig van bil naar bil te glijden zodat ik volop van het uitzicht kan genieten. Vooral niet wiebelen. We hangen nog wat rond en besluiten dan met dit mooie weer op de rondvaart te stappen. We krijgen een uurtje varen met een geweldige gids die nog mooi mondharmonica kan spelen ook als afsluiting speelt hij de Chigaco blues, eigen creatie. Het is leuk om de stad vanaf het water te zien en vooral de verhalen erachter te horen. Heb dit tochtje alleen maar zwart/witopnames gemaakt en zo te zien ziet het er goed uit. Foto’s komen later hoor. Na de toch wel frisse boottrip, kan mijn vingers niet meer buigen van de kou gaan we op zoek naar Corner Bakery. We zijn volledig de kluts kwijt gaan we links, rechts en op welke corner zitten ze nu eigenlijk. Ook hier komen de 2 provinciaaltjes weer op de pootje terecht hoor! Yeap we hebben het gevonden. Heerlijk lunchen pas om 3 uur en dan nog even echt shoppen want dat,….. hebben we nog niet gedaan. Even bij Sears binnen daar zijn we snel uit. Geen stempeltjes en geen papiertjes he. Dan maar door naar Macy’s. 1 ding is zeker,…. het is een pracht gebouw maar tja al die parels, bling,bling tassen en make-up zaken zijn dus heel duidelijk niet ons ding want we vliegen er in en uit. We besluiten de metro te pakken richting hotel. Bij Clark Division stappen we uit om even te kijken of Stamponin open is. Het weer is flink somber geworden en er staat een harde wind en we starten bij nummer 1100 en moeten naar 2320…..das nog een stukje lopen en de vraag is is het de moeite waard want het is inmiddels bijna half 5 en 5 uur gaat die winkel dicht. Flink doorstappen dus. De paden op de lanen in vooruit met frisse moed. Nou frisse moed. Mien voeten doen zo zee mien voeten doen zo zeer…….Slecht een paar minten voor 5 komen we bij de stempelwinkel en ja we kunnen en mogen naar binnen en ja……………WE KOPEN WEER STEMPELTJES……….
Eenmaal buiten komt de regen met bakken uit de lucht en duiken we een Starbuckscoffee in. Waar zouden we zijn zonder Starbucks. Koffie en cake en dan is het weer droog en weer op stap dus. We blijken namelijk helemaal niet zo ver van het htel te zitten dus weer lopen op die zere voeten. Yeap we zijn zo rond half 7 thuis en storten dan op het bed neer. Wat een ouwewijven. We hebben geen zin meer op uit eten te gaan dus hijsen we onszelf nog 1 x omhoog en lopen cq strompelen naar Treasure Island supermarkt naast het hotel en halen een bak fruit en blauwderkaasje en we zijn weer heeeeeeeeeeeeeel gelukkig. Op de kamer meteen in de pyama en inpakken en eten en tv kijken en…..slapen.
Heelijk rustig aan gedaan vanmorgen, nog even douchen ontbijten op bed en dan wachten tot we weer terug moeten naar Nederland. Aan alles komt een eind zo ook aan onze trip. Ik heb in iedergeval enorm genoten van alles en kan eigenlijk niet wachten tot januari……. weer een tripje naar de usa????????
Het avontuur dat exploring Chicago heet…… oktober 26, 2008
Zodra Louise terug is van kaartjes kopen voor the public transport halen we de auto uit de parkeergarage stellen we Billbill in en karren we naar North Ave. om de auto in te leveren bij Hertz. Een eitje zou je toch zo denken. Nou,…..zo’n eitje blijkt dat niet te zijn hoor. We rijden direct naar North Ave. en BillBill doet uitstekend zijn werk maar we kunnen geen Hertz vinden! We draaien en keren een aantal malen in het rond krijgen letterlijk het heen en weer en nog altijd geen Hertz. Omdat de tank toch al aardig leeg begint te raken gaan we richting benzinepomp om vol te gooien en vragen daar nog maar eens naar Hertz op North Ave. Hmmmm, nobody knows. De Yellow pages geeft ook geen Hertz aan op North Ave. dus Louise pikt er 3 andere Hertz adressen uit en hop there we go again. O ja we hebben bij deze pomp niet getankt, kon alleen met credit card en wij moeten van onze cash dollars af. Ja had je niet gedacht he met al onze inkopen nog altijd cash over houden. Slecht 1 block verder op zit weer een pomp en daar rijden we dus direct maar het terrein op bij de pomp full service. Er komt een gekleurde (gewoon zwart hoor) man op ons af en vraagt wat we willen tanken en hoeveel. Nou gewoon vol he. De man draagt een swaeter met zo’n capucon, je weet wel waar je je hoofd helemaal in kunt verbergen zoals die criminele en bankrovers ook doen. Louise vraagt hem of we binnen moeten betalen of aan hem. We moeten dus aan hem betalen en drie maal raden wat onze gedachten zijn…… juist; hij gaat er vast met ons geld vandaar 
Wat zijn wij ook een stel provinciaaltjes nietwaar. Die man doet gewoon zijn werk, is heel behulpzaam en vriendelijk en buiten is het gewoon fris dus stop je je oren en gezicht goed weg in een muts nietwaar that’s all. Als we het terrein van de pomp afrijden blijkt dat we direct op de straat zitten van een Hertz bedrijf dat zegt de Yellowpages dan he. Afin weer heen en weer, blokje om en weer heen en weer hmmmmm geen Hertz te bekennen. Louise stijgt inmiddels langzaam op van frustratie maar we houden het hoofd koel. Ik vraag aan een aardige heer of hier ook een Hertz zit en het antwoord is; die heeft hier gezeten maar nu dus niet meer maar nog wel op State Ave of the Grand. Pfffffffff there we go again BillBill de gegevens geven en broem broem…… Ook vandaag is Louise weer my hero want het is manoevreren door het verkeer en jawel we zitten volledig Downtown siegagooooo! Maaaaaaaaaar there he is HERTZ. We droppen eindelijk de auto en kunnen dan te voet verder. Het is een zeer indrukwekkende stad met enorme wolkenkrabbers, prachtige gebouwen zowel aan de buitenkant als de binnenkant. We komen bij toeval terecht in het Chigaco Art Centre waar een Halloween evenement aan de gang is. Het gebouw is werkelijk prachtig en er is van alles te zien. We houden met regelmaat even een stop voor de inwendige mens en deze keer is de favouriet Corner Bakery en deze komt ook op de ranglijst op nr.1. Nog voor de Subway en Starbuckcoffee. we bonnen vandaag met cloudy weer maar het klaart goed op. We bezoeken het Millenium Park waar een enorme spiegelbal staat waar we leuke, verrassende plaatjes kunnen schieten daar komen binnenkort wel wat plaatjes van op de blogs. Tja en wat doen we dan nog meer. Omdat het helder weer is geworden bezoeken we toch het hoogste gebouw van Chicago en dat is Sears Tower. Het is het hoogste gebouw ter wereld. Gelukkig valt de wachttijd mee en met 3 kwartier zijn we boven. We schieten gewoon binnen enkele seconden met de lift naar verdieping 103. Het uitzicht is prachtig! Zo zoetjes aan gaat het tijd worden om terug te keren richting hotel. We lopen een eindje en dan weer even bij Corner bakery een stop voor koffie en heerlijke Chocolate Chip cookies. Het begint te schemeren en er is veel te zien en te horen dus we besluiten nog een eindje te lopen in plaats van de metro te pakken. Zo rond een uurtje of half 7 besluiten we dan toch de grond in te gaan. Met ons kaartje op zak totaal niet wetende hoe het werkt komen we onder de grond. Hmmmm allerlei gangen…….tja,…..waar heen leidt de weg,…. waar hene moeten wij gane,….. tja,….. uhmmmm. Gelukkig zijn ze weer zeer hulpvaardig en gaat het kaartje door het gleufje, wij door het poortje, trap af en rechts komt de metro en warempel tis nog waar ook. We groeien met de minuut wat zij we toch werelds he! We stappen uit op Addison en tja moet je dan rechtsaf, linksaf of…. Ook hier weet iemand ons te vertellen welke kant we op moeten. We besluiten om weer te gaan eten bij Angelina op Broadway. Is ons gisteren prima bevallen. En ook deze avond was het heerlijk dus waarschijnlijk sluiten we morgenavond onze reis ook af met een maaltijd in dit restaurant. Voor de liefhebbers van statistieken hebben we nog een leuke, in 15 minuten tijd zijn er maar liefst 115 taxi’s voorbij gereden. Ja je mot toch wat he als je op je eten zit te wachten,….dan maar cabs counten. Zo nu snel naar de kamer even checken of Louise al klaar is met douchen of……..al ligt te slapen het is tenslotte al bijna 22.30 uur en morgen staat ons weer een zware verkennisdag te wachten. Nog meer info voor statistieken…. WE HEBBEN NIETS GEKOCHT
Chicago zaterdag oktober 25, 2008
We hebben heerlijk geslapen, als roosjes zullen we maar zeggen. De bedden zijn prima en we hebben net in de lobby breakfast genoten. Een extra service van het hotel. Eenvoudig maar prima. Louise is op dit moment even een dag, weekendpas voor het public transport aan het halen bij de supermarkt die goddank 7 dagen in de week 24 uur per dag open is en slechts hier enkele honderden meters vandaan zit. Je zult eens niet kunnen shoppen nietwaar. 1 klein hiaat, ze hebben geen stempels en scrapmateriaal maar gelukkig er zitten iets van 4 of 5 van die zaken hier in chicago dus….. We gaan natuurlijk flink sightseeing doen. Ik heb mijn high heels al ingeruild voor de running shoes so I am ready to go go go go. Er loopt hier veel moois rond kan ook niet anders want gisteren voor het slapen gaan heb ik nog even de guide van Chicago gelezen en wij zitten hier in de wijk Lake View (north) en eh east is……boy town. Holadiejee, holadieja……… mooie mannen maar weer geen kans dus. Het leven is hard en bonkig en om de bonkjes moeten we maar weer heen zien te lopen. Zo nu eerst de stad verkennen en ik kom later wel weer terug met een verslag maar dan liggen jullie vast al op 1 oor en wie op 2 oren tegelijk kan liggen kan zijn geld op de kermis verdienen. Daaaaaaaaaaaag.
Chicago oktober 25, 2008
Het is nu vrijdagavond half 10 vanuit een geweldig hotel in chicago. Daar ga ik niet teveel over zeggen nu want dit mooie hotel houden wij even voor ons zelf Afin we hebben HillBilly country echt verlaten en zitten nu in het trendy Chicago. We hebben net een voortreffelijke maaltijd genoeten bij Angelina’s een italiaans restraurant waar we als dessert 2 kopje koffie en 1 tiramisu nemen en zonder iets te vragen weet de ober 2 lepeltjes te brengen…..alsof hij gedachte kan lezen. We zijn meteen even een supermarkt ingedoken om pluus te kopen want jawel de regen komt met bakken naar beneden dus we are prepared for the days that come. Even terug naar vanmorgen we zijn op tijd vertrokken vanuit het Holiday Inn. Gelukkig hebben ze in Fond du Lac ook een scrapbook en stampstore en gelukkig hadden ze weer wat voor ons op de plank staan dus ja weer leuke dingen gekocht. BillBill wijst ons uitermate goed de weg en zo komen we in het “prachtige” plaatsje Beaver Dam. Het enige dat prachtig, nou ja wel aardig is is de Craft en Hobby store. What else! Zeer aardige eigenaar, hij zei sweetheart tegen mij…….. Een algemene hobby zaak met gelukkig……stempels en ja weer gekocht!!!! We rijden door Beaver Dam en worden er zeer verdrietig en bedroeft van. Wat een bende, rotzooi en noem maar op. Van ellende maken we maar weer de bekende amerikaanse koffiestop bij Mc Donalds ja je moet toch wat. Hierna gaan we door naar Colombus ook een gehuchtje van niets maarrrrrrrrr daar is de grootste Antique Market van Wisconsin. En inderdaad groot is het zeker er werkelijk van alles te koop, hoedjes, boeken, serviesjes, blikjes, munten, schoenen, speelgoed, schilderijen, postcards en ja hoor….wij kopen daar……………..NEEEEEEEEEE geen stempels deze keer maar stripboekjes en butlerbells.
Voor we wegrijden kijken we even via BillBill hoe ver het is naar Chicago want het is inmiddels als half 3 ai das schrikken het is nog zo’n 3 en een half uur rijden dus dat wordt opschieten. We gaan van start en geven BillBill de opdracht de tolwegen naar Chicago te vermijden want daar hebben we totaal geen kaas van gegeten. Ja er zit een kastje op de voorruit met iets van kaartjes erin maar das zo ingewikkeld voor ons hollanders daar beginnen we niet aan. We nemen dus een detour en dat gaat prima er is 1 maar, we komen in de spits terecht en dan is Amsterdam, Den Haag en Utrecht bij elkaar helemaal niets bij. Wat een wegen en wat een verkeer maar ik kan met niet anders zeggen dat Louise my HERO of the day is want ze weet zich als een rots in de branding te handhaven in deze chaos, drukte en onbekende plek van de wereld. TOPPERTJE!!!!! BillBill brengt ons goed naar het hotel alleen is parkeren een probleem althans dat denken wij, Louise raakt een beetje irritated en ik probeer kalm te blijven en samen komen we een heel eind en na een kort rondje om staan we met onze neus in de parkeergarage naast het hotel. Heel handig hoor want je moet je sleutels afgeven en zij doen de rest het parkeren en al. We nemen eerste een deel van onze bagage (totaal 5 koffers, 4 stuks handbagage en losse tasjes en zakjes) mee naar het hotel en zijn blij verrast met het hotel. Prachtige entree en de rest……plaatje maar dat zien jullie binnenkort wel op de foto’s. Het is duidelijk dat we nu de HillBilly’s en de grijze golf achter ons hebben gelaten want nu komen de echte, mooie, jonge mannen tevoorschijn, tralalalalala
Fond Du Lac oktober 24, 2008
Klinkt dat lekker frans he maar we zitten nog altijd in de USA hoor. Maar goed we zijn vandaag dus aangekomen in Fond Du Lac. Over gisteren kan ik kort zijn. Na ons vertrek uit Fish Creek waar ik al het een en ander heb weten te doneren aan het stadspark zijn we met de auto verder getrokken. Maar na enkele kilometers kon ik de ogen niet open houden en kreeg ik een stijve nek want de hoofdpijn boven het rechteroog werd me even te veel. Nu ben ik redelijk eigenwijs en mag ik mij zeer gelukkig prijzen met een zeer verstandige vriendin, Louise genaamd die bijna mijn gedachte kan lezen en in iedergeval het voorstel doet om niet verder te rijden dan Sturgeon bay en daar snel een hotel te zoeken zodat ik plat kan. We komen trecht bij een super goede Best Western waar ik meteen plat kan. Het is dan pas 12.30 uur en ik ben zo’n beetje dood gebleven tot een uurtje of half 6. Louise heeft zich gelukkig goed kunnen vermaken maar ik ben helaas nog niet in staat om werkelijk echt tot leven te komen. We blijven dus hangen op de kamer en ik maak eigenlijk niet zoveel meer mee van de avond want ik denk dat ik slechts een halfuurtje wakker ben geweest en ben toen weer in een zeer diepe slaap terecht gekomen. Gelukkig was er vanmorgen geen enkel spoor meer te vinden van mijn hormonale ellende en kon het ontbijt weer rustig binnen blijven en konden we weer heerlijk op pad. Een zeer vruchtbare dag moet ik zeggen. We hebben gratis en voor niets van redelijk dichtbij 1 van de zeer vele Lighthouses kunnen zien en we hebben de volgende zaken kunnen kopen bij jawel weer een Dollar Tree, een Wal-Mart en een Hobby Lobby, jassen, truien, hemdjes, een sjaal, glitterspul, spiltpennentjes,stempeltje, knoopjes kortom zoals wij altijd al zeggen; je kunt het maar beter hebben. O ja vergeet ik het nog bijna het belangrijkste te vermelden. WE HEBBEN KOFFERS BIJ GEKOCHT!!!! Ja ik loop nog steeds achter hoor, Louise reist inmiddels met 3 koffers en ik slecht met 2………..
We wilden tussen de middag eens wat anders eten dan de Subway dus stapte we maar eens een andere eh broodjesbar in. Deze keer een Johnny Johns of zoiets. Nou werkelijk heeeeeeeeeeeel anders hoor duh…. weer zeer dikke boterhammen met een kilo tonijn op elk broodje. Wennen doet het nooit hoor die hoeveelheden. Afin we zijn verder gaan toeren richting Fond Du Lac en hebben laat in de middag nog even gezellig een koffiestop met appeltaart gehouden bij de Mc Donalds want tja als je dan toch helemaal op zijn amerikaans wilt reizen moet je het ook goed doen nietwaar. We rijden in schemer naar Fond Du Lac en werkelijk waar zou een mens zijn zonder TomTom of BillBill zoals we hem hier maar zullen noemen. Zo uit het niets schiet er een deer (hert) over de weg en Louise weet gelukkig de rem te vinden. We rijden wat voorzichter na deze gebeurtenis want je kunt niet weten. BillBill weet ook heel goed een hotel te vinden en we stoppen bij het Holiday Inn. Prima kamer en aardige mensen. Na ons rustige leven tussen de senioren in Frish Creek besluiten we eens een avondje wild te gaan doen dus lekke optutten en los gaan. We eten in het Steakhouse/bar van het hotel en vol goede moed wachten we op de mannen die komen gaan eh ik bedoel de dingen die komen gaan. Nou ik kan niet anders zeggen,….heerlijk, geweldig, lekker, zalig, veel.. Ik heb het over het eten he niet die mannen want…….die zijn er absoluut niet. Nou ja dan kunnen we met een gerust hart nu achter de computer krijgen. Right,…what else! Inmiddels komen er al flink wat foto’s los van het Club Scrap retreat gebeuren dus als je nieuwsgierig bent over hoe en wat kijk dan even op de weblogs van Louise en Corine (via de links hier op de pagina) En bedenk wel bij alle foto’s…..we zijn allemaal nuchter gebleven en heeft plaats gevonden uit vrije wil, onze eigen keuze blablablabla…It was nobody’s fault this time!
Fish Creek oktober 22, 2008
Het is hier nu woensdagochtend 10.30 uur en we zijn de bieb ingedoken om even op internet te gaan. We moeten even een half uur overbruggen omdat onze stempelwinkeltje pas om 11.00 uur open gaat. We zijn net heerlijk wezen ontbijten, nou ja heerlijk….. Louise heeft enorm genoten van haar enorme hoeveelheid French toast en ik kon alleen maar meerdere malen richting toilet want voelde mij zeer beroerd. Heb dus niet kunnen eten helaas. Afin een kwartier later is alles eruit gekomen en heb ik dat kunnen doneren aan het stadsparkje van Fish Creek zullen we maar zeggen. Voel me nu weer een stuk beter gelukkig. We hebben maandag nadat we afscheid hebben genomen van Corine, Dianne, Pascale en Nathalie koers gezet naar Door County. In Fish Creek een geweldig mooi plaatsje zijn we neer gestreken in Main Hotel. Mooi hotel en allemaal aardige mensen. De gemiddelde leeftijd hier van de toerist is zo rond de 70 jaar dus wij voelen ons geheel op ons plek en liggen dan ook heel graag met de rest om 21.30 uur in bed. Gisteren zijn we heerlijk verder over de peninsula getrokken en flink wat sightseeing gedaan. Bij Cana Island zijn we de vuurtoren gaan beklimmen vanwaar we een prachtig uitzicht hadden. Het weer is hier prachtig. Lekker gezond, koud herfstweer en dat maakt het zeer aangenaam voor onze trip. Op weg naar het hotel zijn we gisteren blijven steken in Sturgeon Bay bij Oscar waar we vorig jaar speciaal voor naar SB zijn gereden voor haar stempel winkel. Louise heeft nog altijd emailcontact met haar dus wij moesten natuurlijk langs. Gelukkig heeft ze heeeeeeeel veeeeeeel leuke stempels dus konden we ons hart ophalen en genoeg aanschaffen. Oscar (is een vrouw by the way) is zeer aardig en we moesten dan ook blijven eten. We wilden niet te lang blijven hangen want zij was druk met voorbereidingen voor de beurs in Hawaii. Ook leuk natuurlijk. Rond 23.00 uur waren we terug in het hotel dus we waren pas om 23.30 uur in bed. Veeeeel te laat natuurlijk. Vandaag gaan we nog even in Fish Creek naar de stempel winkel, is namelijk ook eigendom van Oscars dus daar halen we nog wat op en brengen dat samen met wat andere gekochten spullen naar Oscar in SB daar kan alles in een grote doos en laten we het opsturen naar Nederland (anders past het niet meer in de koffers vrees ik met grote vrezen!) Daarna rijden we door ergens richting Fond du Lac en Janesville of we stoppen voor een overnachting ergens rond Madison. We hebben tenslotte alle tijd want vanaf SB is het over de highway slechts 4 uur rijden naar Chicago en daar hoeven we pas vrijdagavond te zijn dus….. Dit was het weer even voor nu dus tot later……..
Eindelijk,….. oktober 18, 2008
Pffffff eindelijk even tijd om wat op de blog te zetten! Tis nu hier zaterdagmiddag 17.00 uur en we komen nu uit de workshop. De laatste hebben we besloten wat het is genoeg geweest. In iedergeval voor moi want ik heb geen pols en vingers meer over dus,…. end of story maar ik heb erg genoten. De workshops van dit jaar overtreffen die van de vorige 2 retreat waaraan we hebben deelgenomen. Ik ben trouwnes met slechts 1 koffer heen gegaan omdat ik toch niet zou kopen. Tja denk niet dat het gaat lukken hoor,…. met 1 koffer terug. We hebben ons op woensdag en donderdag heel goed ingehouden bij al die leuke winkels in de omgeving maaaaaar dan komt Club Scrap met van die hele leuke, mooie workshops en zoveel kadootjes dat dat ene koffertje al gauw weer een lachertjes is. Morgenmiddag dan maar even weer naar de Wal-Mart (wat een straf duh!) en toch maar een koffertje of tas bij kopen want Louise en ik hebben nog een hele week te gaan en tja je weet het niet he….. kan nog van alles bij komen. We hebben weer een leuke CS Kit kado gehad en een map en papier en lekkers en……….. Het bekende pamper verhaal. Vanavond gaan we de avondmaal genieten in volledig pajama party sfeer en dan gaan Louise, Corine, Dianne en ik absoluut niet weer naar een workshop maar wij zullen ons begeven richting bar. OOK LEUK!!!!! Het zijn wel even slopende dagen geweest, 6.00 uur op, 7.00 uur ontbijt en 8.00 uur de eerste workshop en voor je weer in bed ligt is het al gauw 24.00 uur. De wallen onder mijn ogen hangen op nivo borst en de borsten hangen op nivo uh……….. Zodra we thuis zijn zulllen we natuurlijk weer alles showen op de blog en picturetrail en jawel er zijn wel weer wat workshop ideetjes boven gekomen hoor. En natuurlijk mogen jullie een blik werpen op al mijn aankopen.
Sorry voor all the english readers……I really don’t have the time now to translate it but I just want to let you know that we are having a great time here at the Club Scrap Retreat in Green Bay Wisconsin and as soon as I am home ( 28th october) I will show you al the projects we have made and yes…..all the stuff I bought!
The making of Fabricpaper/stofpapier oktober 12, 2008
Wil je weten hoe stofpapier gemaakt kan worden ga dan naar www.picturetrail.com/jeanetteblok en klik op het album Stofpapier/fabricpaper. Hier zie je met foto’s stap voor stap wat te doen. Veel plezier ermee.
Do you want to know how to make the fabricpaper? Just visit www.picturetrail.com/jeanetteblok and klick on the album stofpapier/fabricpaper. Here you will find step by step with photo’s what to do. Have lots of fun with it.
