De laatste dag van de CHA. Om 9.00 uur doen deze twee oudjes de luikjes open en heel langzaam zeg maar traag komen we op gang. Eerst maar eens rustig ontbijten en uiteindelijk besluiten we tot nog even met de auto naar de CHA te gaan we hebben tenslotte ook met wat mensen afgesproken om 14.00 uur in de hal. Deze laatste dag is de beurs ook maar tot 2 uur. Rond kwart voor twaalf stappen wij er binnen en het ziet er allemaal erg stil uit. Ik denk dat zowel bezoekers als standhouders het bekende….. in de bekende …. hebben. We komen Rachel weer tegen en die laat weten helaas niet de middag en avond met ons door te kunnen brengen, ze heeft een verplichting bij/met Ranger en dat is natuurlijk belangrijker als je zaken moet doen nietwaar. Bij toeval komt ook Lia voorbij en zo babbelen we heel wat af. Nog toevallige is dat de eigenaresse van Scrapbook Oasis, waar we van plan waren de avond crop te gaan doen, ook voorbij komt en we er dan achter komen dat ze vanavond helemaal niet open zijn. Okee dat is dan duidelijk nietwaar. De plannen worden nu even anders maar dat is altijd leuk he die verrassingen. We nemen afscheid van Rachel, niet voor lang want we zullen haar in april weer in Nederland tegen komen dus….. Louise en ik struinen nog wat rond en de meeste standhouders zijn hun make and take tafels aan het opruimen. Gelukkig kunnen we nog wat uitspoken bij een stand en mogen we wat aanklooien met folie. O, o, o wat zien we daar toch weer een mogelijk heden in alleen missen we nu wat materiaal en producten maar dat moet dan maar wachten tot we in Nederland zijn en onze eigen hobby ruimte weer in kunnen. Nog even een gangpad in slaan op zoek naar….ja waar zijn we eigenlijk nu nog op zoen naar. Kan toch eigenlijk niets meer zijn zou je denken. Maaaaaaar opeens zien we dan toch nog iets wat we de afgelopen dagen niet hadden gezien, stempels!!!! Een nieuwe merk en leuk joh, hartstikke leuk! Het is nu 5 minuten voor 2 en jawel Louise weet nog even een leuke order te plaatsen en ik maak ondertussen nog even foto’s van die leuke stempels en de voorbeeldkaarten. Wouw wat zijn die allemaal leuk…. worden jullie al lekker nieuwsgierig? Hahaha, ik heb het allemaal al gezien, gevoelt en geroken. Net als de laatste krul op papier gezet is gaat heel plots het licht uit. O ja dat is ook zo dat is het signaal dat je kunt vertrekken. Nou dat doen we dan ook maar. We gaan direct door naar de auto en rijden naar Irvine naar de superstore van Jo-Ann. Daar hebben we afgesproken met Lia. Heerlijk weer eens shoppen waarbij je echt weer direct spullen, lees stempels, kunt kopen. Je zou het bijna verleren. Leuke uitverkoop. Stempels met 40% korting ja die kun je niet laten liggen, toch? Maar ik heb me nog wel redelijk weten in te houden hoor. Wij laten de auto hier staan en stappen over in de auto van Lia dat inmiddels een rijdende scrapauto is geworden. Haar kofferbak is een scraphobbykamer zeg maar. Ze werkt overdag en 2 avonden per week is ze bij Scrapbook Oasis voor workshops en crops en zo hoeft ze niet steeds haar auto in en uit te laden. Tja het is ook een manier van je hobbykamer gebruiken nietwaar. Lia heeft contact gehad met Scrapbook Oasis en we kunnen wel even gaan kijken want ze zijn bezig alles dat ze opgekocht hebben op de CHA in de winkel te ruimen. Het is een klein winkeltje met een hele grote workshopruimte. Het is echt gericht op scrapbook en minder op stempelen. Maar ik kan jullie vertellen dat wij in Nederland toch wel heel veel mooie spullen hebben hoor en mooie winkels. Er is absoluut geen sprake van dat wij achter zouden lopen bij de amerikanen. We bezoeken nog een Michaels en jawel daar heb ik niets gekocht. Goed he! en we gaan naar Cosco Wholesale. Een combinatie van de Makro en Vegra/Sligro. het verschil is alleen dat wij in Nederland dan een pak van 12 pakjes koffie moeten kopen en elk pakje is 250gram. Hier koop je een baal van 12 pakken maar elk pak ik pakweg een kilo…….en zo gaat het met alles. Je koopt hier de muffins in pakken van 16, de pretzels in reuze tonnen daar zit bij ons de waspoeder in van zo’n 10 kilo. Nogmaals ook hier big, bigger, biggest. En wat denk je er zijn ook wat scrap en stempel spullen. Wat een goed gevoel geeft dat, dat verhoogd voor ons de kans op iets kopen want 10 kilo pretzels mee in the plane zal midder makkelijk gaan. Het is niet te geloven maar we weten hier leuke stempels te scoren voor maar $ 9,99 en wel 128 clearstamps van Inkadinkado. Er staan heel wat dozen maar we weten ons te beheren. Slechts 1 Voor voor moi en 2 voor Louise. Goed he! Het liefst wil je alles meenemen maar tja er zijn grensen. Nog even een bezoeke aan de TJ-max en ja Louise heeft toch een extra tasje nodig. Niet vanwege de aankopen maar wel alle papieren en boeken die we gekregen hebben bij de CHA en dan te bedenken dat meer dan de helft we in de prullebak hebben moeten werpen. Lia zegt dat we echt moeten eten bij de In and Out Burger. Nou dat gaan we dan maar even doen. Louise heeft een Animal en ik denk doe maar zo gewoon mogelijk. Nou ik kan zeggen, bijzonder is het hoor. Als laatste gaan we naar een mega Target en voor ik het weet heb ik 2 clear stempelsets van Autumn Leaves in mijn handen (Louise heeft ze in mij handen geworpen, it wasn’t me….) en natuurlijk weer uit de uitverkoop. Tja zonde om te laten hangen en je kunt het maar beter hebben. We drinken nog lekker even bij Starbucks een halve liter koffie en babbelen gezellig over van alles en nog wat. Rond 21.00 uur zet Lia ons netjes af bij de auto en we nemen afscheid. Het was een gezellig middag en avond en Lia genoot van het weer eens een avondje praten in het nederlands. Na een halfuurtje rijden komen we weer bij ons hotel. We kunnen nog snel even een soepje eten in het restaurant voor dat de boel sluit. Op de kamer is het een kwestie van koffers pakken, bloggen, tv kijken en slapen. Morgen doen we lekker rustig aan. Rijden op ons gemak naar LAX, auto inleveren en met de shuttlebus naar het vliegveld waar onze vlucht om 17.30 uur vertrekt. Als alles goed loopt landen we vrijdag rond 12.45 uur op Schiphol. Dan gaat het gewone leven weer beginnen en het zal weer even wennen zijn maar het lijkt me heerlijk om snel alle ideetjes etc snel uit te gaan werken op de hobbykamer en wat me nog veel heerlijker lijkt die die normale bruine boterham met Beemster belegen kaas, aardappels met spuitjes en een speklapje. Het eten in de USA zal ik nooit echt lekker gaan vinden.
CHA day……3 januari 28, 2009
Sunset Surf City Huntington Beach
surfing, surfing,wavesurfing. California dreaming….tralalalalala
Ja, ja er is meer in de wereld dan de CHA hoor. Ik weet dat dit misschien een beetje schokkende foto’s zijn voor de kijkers want ik weet dat iedereen verwacht dat wij onze zolen slijten op de CHA. Nou wij zijn daar vandaag natuurlijk ook geweest! Weer het zelfde ritje met de bus en deze keer volledig met een missie. We moesten vandaag het order lijstje afwerken. Ik moet zeggen dat het Louise goed af ging. Alles verliep soepeltjes en tjonge,jonge,jonge wat een leuke dingen zijn er in aantocht. Ben ik effe blij dat ik alles al gezien heb! Zo rond een uurtje of 2 hebben we het eigenlijk allemaal wel gezien hier op de CHA en het is buiten prachtig weer dus…..wij gaan lekker lopen. We gaan even kijken bij het Garden Walk winkel en uitgaans centre. Volgens de folders en boekjes is dat the place to be. We wandelen heerlijk tussen de enorme palmbomen door. Ik moet dan toch weer even aan thuis denken. Ja aan jullie thuisblijvers. De stakkers….daar in dat koude winderige Holland. Wat is het een graadje of 6? En wij wandelen hier met het zonnetje in de rug, een strak blauwe lucht en prachtige palmen. Zucht………Valt soms echt niet allemaal mee hoor. In het Garden Walk is een bioscoop, bowlingbaan, restaurants, bars en winkels. Bij aankomst krijgen we al een raar gevoel. Het is er stil, kaal, leeg en wat blijkt er loopt vrijwel niemand. Winkels zien we niet echt maar vreetgelegenheden des te meer alleen maakt daar blijkbaar niemand gebruik van. We besluiten toch maar een beker koffie te gaan drinken en een broodje te eten. Het smaakt ons goed ondanks dat het geheel een zeer dooie bende is. Dan maar zorgen dat we snel terug komen in het hotel dan kunnen we nog met de auto op pad. Dus we lopen naar Disney land waar we op de bus stappen route 12. Yeap wij dorpelingen beginnen aardig de weg te kennen in LA. Bij het hotel aangekomen zoeken we op internet even Huntington Beach op en voeren de gegevens in de TomTom en off we go. Zo’n 3 kwartier later komen we aan op de boulevard van surf city Huntington Beach. Wouw wat mooi…..ja niet alleen de zee en het strand maar vooral die blote bovenlijven waar zo’n plank aan vast geplakt zit. Snap jij nou dat er mensen rondhangen op de CHA? Dom Dom Dom! Huntington Beach is the place to be girls. We lopen over het strand, onder de enorme pier door. We zijn getuigen van een prachtige zonsondergang. Natuurlijk lopen we ook even over de pier alvorens we Mainstreet in gaan waar een soort braderie, kunstmarkt is. Leuke, bijzondere straatartiesten en vooral veel hippie-achtig volk. We moeten nog even een hapje eten dus besluiten we de pier nogmaals op te lopen en aan het einde in een heel grappig restaurant wat te eten. Het is alsof je in een film terecht komt of de serie The Fons. De stijl is helemaal jaren 50 rock and roll zelfs de bediening is er op gekleed. Ik heb er heerlijk gezeten en gegeten. Maar zoals altijd, aan alles komt een eind dus ook aan dit uitje. We gaan dus weer op weg naar Anaheim, Hotel Holiday Inn. We maken nog een uitstapje naar de Target. Even wat nodige boodschapjes en een kopje koffie bij de Starbucks. Er is iets gaande want een dame achter de kassa roept opeens; we need a hand down here…. dan staat er een jonge die in charge is van de karretjes met een krijsend kind op zijn arm en rennen een man van de bewaking en een medewerker heel hard de deur uit het parkeerterrein op. Het krijsende kind is niet te stoppen. Wij halen even koffie en gaan dat rustig opdrinken. Dan komt de bewaking en medewerker terug met een jonge vrouw stevig tussen zich in. En de winkelwagenjongen loopt er achter aan met het krijsende kind op de arm. Blijkbaar een gevalletje van shoplifting en dan maar gewoon je koter van net een 1 achterlaten. Binnen een paar minuten stopt een politiewagen voor de deur. Zo dat is snel…..dan nog een minuut of 2 stopt wagen 2 en wagen 3 voor de deur. Wouw nu gaat het pas echt spannend worden. Ook de meisjes achter de counter van Starbucks willen alles wel weten en volgens mij verzinnen we allemaal onze eigen scenario’s. De eerste agent gaat al snel weer weg (met een bigsmile en knipoog naar Louise). Snel daarna rent agent 2 de tent uit met achter hem aan nummer 3. We kijken naar buiten en er komt met een noodgang een motor aanrijden en de 2e agent probeert de man op de motor te grijpen en uit balans te brengen. Dat mislukt. Godzijdank want het had helemaal mis kunnen aflopen voor zowel de agent als voor bezoekers van de Target die daar van het parkeerterrein oversteken naar de ingang. Nummer 2 springt in zijn auto en nummer 3 ook en met sirenes en al scheuren ze allebei een kant op. Wouw…. de meisjes achter de koffie counter willen toch ook wel weten wat dat nu allemaal is. Wij natuurlijk niet:) Voorlopig maar even rustig blijven zitten even kijken wat voor film dit eigenlijk is. Ik zie alleen geen camera’s……. O shoot we zijn ook niet bij de Universal Studio’s. This is reallity man. Agent nummer 3 komt uiteindelijk in zijn uppie terug en tja dan vinden we het wel tijd worden om op te stappen hoewel we niets liever zouden willen dan weten wat dit nu toch allemaal was. Was de shoplifting een combi met de motorrijder, was het een zaak die opzich staat. Was het shoplifting of wilde de jonge moeder van haar kind af. Was de motorrijders ergens anders de mist in gegaan en waren zijn gegevens en gangen doorgeven aan de agenten die net in de buurt waren………And that we will never know….we will be back to you tomorrow and who knows what tomorrow will bring. Jeanette for CNN Anaheim Los Angeles.
CHA day…..two januari 27, 2009
even een snelle make and take om de magnetische snijmat en snijlat uit te proberen. Conclusie: handy!
Prachtige dingen gemaakt door Wendy Vecchi.
1 van de vele creaties van Claudine Helmut.
Ja en zo kunnen we nog wel even doorgaan met foto’s hoor. Vandaag zijn we rustig aan begonnen. Na een flinke nachtrust even rustig ontbijten en met de bus naar de CHA. Gisteren was een koele (koude) dag maar vandaag schijnt de zon volop. Niet dat wij er iets van gaan merken want we zijn de hele dag weer lekker binnen. Als we rond half 10 arriveren bij het Convention Centrum straan er verdacht veel mesen buiten op de stoep. Dat is gek, gisteren hebben we totaal geen rijen gezien maar ze willen misschien allemaal even een cigaretjes roken? Yeah right! Wat blijkt, er is een of ander alarm gegaan (brandalarm horen we later) dus iedereen die binnen was kon weer naar buiten en iedereen die nog buiten stond kon dat nog een poosje volhouden. We hebben mazzel want als wij aankomen gaan net de deuren weer open en kunnen we direct naar binnen. We gaan nu eerst naar Hal D en slenteren van de ene booth naar de andere, hier een babbel, daar een babbel en natuurlijk komen we Rachel weer tegen en het Morning Star couple. We zien weer allemaal leuke dingen en doen veel ideetjes op. We pakken ook nog weer wat van de andere hallen mee. Ik zal even niet in detail gaan want tja,….. sommige dingen moeten nu eenmaal even “geheim” blijven cq een verrassing blijven maar 1 ding kan ik zeggen……Art Journey komt met leuke dingen de komende tijd dus hou de website goed in de gaten! Tijdens de koffiebreak komen we Ank en Fred (stampinback) tegen en babbelen we wat aan de tafel en gaat iedereen daarna weer zijn eigen weg. We zijn de stand van Advantus goed gaan bekijken en tja das weer kwijlen geblazen al dat mooie spul van Tim Holtz en de prachtige voorbeelden. Je krijgt er de kriebels van het wilt het liefst per direct in je hobbykamertje gaan zitten en leuke en mooie dingen gaan maken. Wat is dan weer een logische bezoek na deze stand? Jawel de Ranger stand nogmaals. Claudine Helmut doet even een demo met het canvaspapier en haar verf en Suze Weinberg geeft een make and take met de melting pot. Tim zit op zijn vertrouwde troon en zoals altijd is hij omringd door mensen dus ook de mens Louise en Jeanette. Nadat hij wat heeft laten zien komt er een filmploegje aan die het een en ander van hem op beeld wil hebben. Nou dat kan natuurlijk en het is grappig om te zien hoe proffie hij dat doet en hoe makkelijk hij de producten de revue laat passeren. Nou zijn er bezoekers die heel proffie een kaartje om de nek hebben hangen met daarop de belangrijke tekst PRESS en die naast de proffie cameraploeg ook direct de handelingen van Timmie boy aan het filmen zijn maar je snapt wel dat ik niet zo’n kaartje om mijn nek heb hangen maar ik net zo makkellijk dat zelfde filmpje aan het maken ben als al die “belangrijke” PRESS mensen. We zullen ons best doen om zo snel mogelijk jullie deelgenoot te laten maken van deze unieke beeldopnamen. Louise zit op dit moment naast mij met bergen boeken en formulieren en buigt zich over orders, het valt soms niet mee hoor het leven van een stempelwinkeleigenaar is hard en bonkig en over de bonkjes moet je heen zien te lopen en het gaat haar lukken!!!!
CHA day one januari 26, 2009
De officiele toegangspasjes. Nu zijn we CHA members!
Even meekijken over de schouder van de meester himself (Tim Holtz)
1 van de vele mooie, leuke projecten in de Ranger stand.
Vandaag dan onze eerste CHA dag. Die begint al met enige verwarring over de shuttleservice maar uiteindelijk komen we er achter hoe het zit en kopen we gewoon een 3 dagen pasje zodat we die 3 dagen heen en weer kunnen pendelen tussen hotel en convention centre. Ja de beurs is wel 4 dagen maar we houden het even op 3 dagen vooruit kijken. Bij aankomst kunnen we direct naar de scanbalies waar de uitgeprinte badges ingelezen worden en verderop uitgeprint en in een plastic badgeholder aan een keykoord om de nek worden gehangen. Dan kunnen we meteen door naar de nodige stapels met info boeken en een plattegrond. We gaan maar gewoon beginnen en laten het op ons afkomen. Binnen een kwartier heeft Louise al de eerste bestelling gedaan en binnen het uur komen we al weer de nodige bekende (amerikanen) tegen en dan schiet het meestal niet op he. Als we onze eerste make and take gaan doen bij Ten Seconds dan worden we verrast door het feit dat van de andere 2 dames die aan tafel zitten, 1 niemand minder is dan Rachel van Dark Room Doors. En als dat nog niet alles is……Ook Lia komt langs. Lia is een nederlandse die in LA woont en die we altijd ontmoeten tijdens de Club Scrap retreats in oktober in Wisconsin. Wouw wat is de wereld toch klein nietwaar! Het is meteen een gezellige bende. Veel gebabbel en Louise kan leuke afspraken maken met de zeer gezellige australische Rachel (erg leuke meid) en we maken meteen met z’n allen de afspraak om woensdagavond met Lia en Rachel en haar vriendin lekker te gaan eten en naar een scrapcrop/winkel te gaan. Lijkt me enige dat laatste na 4 dagen beurs…..duh! Deze ontmoetingen zijn erg leuk en gezellig maar dan is het wel zo dat je naar een uurtje of 2 slechts nog maar echt 2 booths hebt gezien en nog slechts 1 make en take hebt gedaan. Maar we komen er wel hoor de komende dagen…..toch? We bumpen ook tot 2 maal toe tegen het Morning Star echtpaar aan. (het was dus weer blablablabla) Zij staan ook in Zeist en Hagen en hebben we vrijdagavond ook gesproken in Riverside. Maar we zullen echt wel verder kom een hoor…..toch? Her en der een babbel met een bedrijf en we krijgen de nodige folders en catalogie. Inmiddels komt de tweede rugzak tevoren voor al dat papier en de kilo’s lopen op. De nieuwe filmcamera is een genot en we schieten veel en vaak foto’s. Bij de Ranger stand weten we goed door te brengen. Louise doet daar even de make en take van Claudine Helmut en we hebben lang staan kijken bij de demo’s van onze Timmie boy oftewel Tim Holtz. Zijn nieuwe stempels zij absoluut weer om van te kwijlen. De stand is ook helemaal af en geweldig hoe ze alles presenteren. Als je dit leest denk je dat we alleen maar up and running zijn maar we houden natuurlijke onze koffie en lunchbreaks hoor. Wat voor vandaag voor mij de toppers waren? Op 1 de stand en spullen van Hero arts. Op 2 de stand van Ranger en op 3…..ik heb staan kwijlen bij de ponsen van EK succes en Martha Steward en de stempels en voorbeelden van Inkadinkado. Het is maar goed dat het een vakbeurs is anders was ik na 1 dag al vele euries lichter geweest en vele kilo’s bagage zwaarder! Om half 5 sluiten we af met een kopje koffie, eh ik bedoel natuurlijk een halve liter koffie ( that’s a small one) en rond 5 uur begeven we ons, met nog een snelle blik werpend op de hal die we morgen gaan bezoeken, richting uitgang en wie komen we dan nog weer tegen? Jawel Sharon en haar werkgever. Dus weer blablablabla. Inmiddels is het dan alweer half 6 en wat grappig is, ze roepen hier niet om dat de beurs teneinde is nee, ze gooien het licht gewoon uit. Afin tijd om richting bushalte te gaan. Daar vragen we aan de eerste de beste bus die komt of die ook naar Manhester Av, Holiday Inn gaat. Nou eigenlijk niet maar ze moet nog een 5 minute break coveren dus ze kan wel even langs het Holiday Inn. Hmmm, begrijp het systeem niet helemaal maar goed we zitten warm en droog in een trollycar dus was zullen we klagen. Na een minuutt of 15 worden we netjes voor de deur van het hotel afgezet. Eerst maar even naar de kamer alle zware tassen legen en vervolgens even lekker een hapje eten. Het smaakt ons goed en we zijn gelukkig weer moet. Tenminste, ik ben moe en Louise is kapot maar die heeft vannacht nauwelijks geslapen dus….. Morgen gaan we de volgende hal maar eens doorstruinen en we zien wel hoever we komen. Het moet natuurlijk wel allemaal leuk blijven nietwaar. Het is op dit moment 21.00 uur en zal blij zijn als ik straks lig. Louise slaapt inmiddels al.
Copic marker class januari 25, 2009
Marianne Walker Copic Marker Teacher
Het was wel een kort nachtje deze keer. We lagen pas om een uurtje of half 11 in bed en vanmorgen ging de wekker al weer om 7.00 uur. Valt niet mee hoor zo’n vakantie. Na een lekker ontbijtje stappen we in de auto om de lange autorit van zo’n 5 minuten te maken. Ja daar kunnen wij helemaal niets aan doen hoor maar je kunt vanuit het hotel maar 1 kant de straat uit, one way dus en dan moet je over drukke wegen en onder de snelweg door naar de andere kant om weer terug te rijden en zo richting je uiteindelijk bestemming. We zijn ook met de auto gegaan om er achter te komen wat de komende dagen de beste manier is om bij de CHA te komen. Er gaat een shuttle van en naar het hotel naar de CHA maar we weten nog niet de frequentie. Het is trouwens ook nog te lopen hoor. Zo’n 20 minuten maar als je de hele dag op een beurs bent geweest vraag ik me af of het nog wel zo leuk en lekker is om terug te lopen. Maar goed we gaan alles beleven de komende dagen nietwaar. Vandaag dus maar even met de auto naar het Marriott Hotel dat aan de CHA (Convention Centre) grenst. We kunnen niet anders dan parkeren in de garage en dat kost volgens de borden maar liefst $ 20,00 per dag. Je snapt het al, DE reden om vooral niet met de auto te gaan maar de gratis shuttle te nemen de komende 4 dagen. Ja we blijven toch hollanders nietwaar. Even voor 9 uur komen in het Marriott aan en gaan we op zoek naar onze class. Mijn hemel wat een enorm hotel zeg. Zoveel zalen, enorm brede gangen en mensen, veel mensen, heel veel mensen. We worden heel netjes naar de juiste zaal verwezen en sluiten aan bij 4 amerikaanse dames. We zijn totaal met 48 cursisten en Marianne Walker geeft deze class. Het is zeer leerzaam en erg leuk om nu je alles weet van deze markers er ook lekker mee in de weer te zijn. Het is in de eerste 2 uurtjes al duidelijk dat het allemaal valt en staat met het soort papier en inkt dat je gebruikt. Wat ik deze dag ook leuk heb gevonden is de airbrush. Ik zie daar echt heel veel mogelijkheden in dus denk ik toch dat dat binnen niet al te lange tijd een investering voor me zal gaan worden. De hele dag is prima in orde, op elk gebied. Er is koffie, thee, muffins, brownies, fruit, water, kortom ze hebben het goed voor elkaar het ontbreekt ons aan niets. De lunch nuttigen Louise en ik in het hotel waar de Pizzahut is, Starbucks coffee en een soort van broodjescounter. Omdat we nog tijd over hebben gaan we even de boel buiten verkennen. We lopen in de hal van het Convention Center en dat ziet er allemaal erg indrukwekkend uit en als we de plattegrond van de beurs zien dan…….. tja dan weten we dat we het de komende dagen erg zwaar gaan krijgen, lichamelijk vanwege de kilometers die we af moeten leggen en geestelijk vanwege dat wat we zien en horen en allemaal moeten zien te verwerken. Buiten staan borden met nummers en hotelnamen. Dit zijn de gratis shuttlebussen die alle standhouders en bezoekers overal en nergens oppikken en weer droppen. Dit moet wel een inmense organisatie zijn en petje af hoor wat een service allemaal. De middag sessie verloopt ook prima maar er komt toch wel een moment van instorten en als om 4 uur de boel wordt afgesloten is daar niemand rouwig om. Na vandaag hebben we nu ook een titel namelijk; Copic Certifies Designer. Marianne schrijft deze met sierlijke letters met de copic markers en voldaan kunnen we de zaal verlaten. Omdat het instortings gevaar nog altijd flink aan het toenemen is duiken we eerst even de Starbucks coffee tent in. Na een enorme sloot koffie zijn we weer redelijk op het goed pad. We lopen nog even door het hotel heen en kijken onze ogen uit. Mensen kijken is altijd een leuke bezigheid alhoewel stempelen nog altijd op de eerste plaats komt hoor! We gaan uiteindelijk richting garage en daar aangekomen blijkt het poepiedruk te zijn. Zo komen we dan ook in de garage in de file terecht en…..werkelijk het schiet niet op. Nu kennen ze ook zo’n dom systeem want bij binnenkomst trek je bij de slagboom een kaartje en dan denk je dat je een automaat hebt waar je kunt betalen en een uitrijkaartje voor terugkrijgt zodat je dat alleen nog maar in een gleufje hoef te stoppen, boom omhoog gaat en voila weg is iedereen. Nou hier hebben ze geen betaalautomaten en zit er een jongen in een hokje die je dan je kaartje geeft en die moet je dan betalen en…….Je snapt we foeteren heel wat af met z’n tweetjes over dit omslachtige systeem. Tja waar moet je anders over hebben zo in de file en wij hollanders klagen en mopperen graag dus. Als we eindelijk van de 2e op de begane grond zijn aangekomen loopt er een medewerkster van het hotel langs alle auto’s met de vraag of we van de…. groep zijn. Geen idee waar ze het over heeft dus nee wij hebben de copic marker class gedaan. Nu heeft zij weer geen idee waar wij het over heeben :) Gevolg zij loopt door, wij weer raampje omhoog. Eindelijk komen we dan bij het betaal hokje. De jongeman vraagt waar we van zijn en zonder ook maar te aarzelen roept Louise CHA. Waar haalt ze die wijsheid toch vandaan zeg. Maar wat blijkt, zeg gewoon CHA en werkelijk alle deuren gaan voor je open. In plaats van de $ 20,00 dagtarief parkeren betalen we nu slechts……$ 5,00! Je snapt nu natuurlijk ook dat wij nooit meer zullen klagen over het ontbreken van betaalautomaten. (dan hadden we gewoon het volle tarief moeten betalen) Na een super korte autorit zijn we rond kwart voor 6 in het hotel. Even naar de kamer en dan maar meteen wat eten. De half rack (past nog steeds bijna niet op het bord dus kun je nagaan als je een hele neemt) ribs gaat er goed in en we zijn zo hongerig dat er nog een toetje bij past ook. Na deze maaltijd is het weer terug naar de kamer om de batterijen en accu’s van alle apparaten weer op te laden en vooral de blogs bij werken en houden. Inmiddels is het alweer half 10, Louise ligt al een minuut of 20 volledig in coma, onder de lakens nog met een boek in haar hand, ze komt meestal niet verder dan 3 regels, en maakt bijzonder veel kabaal 
Ja je moet wat over hebben voor je bedrijf nietwaar.
Misschien onnodige info maar kijk ook vooral voor onze belevenissen en foto’s op de blog van Louise; www.followmeonmyartjourney.blogspot.com
Shopping day januari 24, 2009
Vandaag was er dan eindelijke (duh) tijd om te shoppen. Het was ook echt weer om te shoppen. Absoluut niet koud maar wel nat, heel nat. De eerste gang was Michaels, de grote hobby zaak. En jawel gelukkig er waren weer lintjes! Wat ook fijn is zijn altijd de 10 voor $10,00 spullen. Daar slagen wij altijd wel. Ik heb me heel goed weten in te houden en ben met slechts 1 platsic tasje naar buiten gekomen. We zijn daarna door gereden naar Jo-Ann de ander hobby zaak en daar ben ik uitgekomen met….. noppes, nada. Goed he! We rijden nog even richting Wal-mart voor lekker dingen en okee wat noodzakelijke zaken ook natuurlijk. Hmmm, wat was dat ook alweer….We hebben besloten op tijd te gaan rijden naar Riverside voor een stempelbeurs die vrijdagavond en de hele zaterdag plaats vindt. Het is slechts een kilometer of 67 en Tom Tom heeft aangegeven dat we daar een minuut of 50 over gaan doen dus is het slim om voor de files uit te rijden. Ja slim is dat wel maar op de een of andere manier weten die amerikanen flink roet in ons schema te gooien. We rijden alleen maar file terwijl het pas 15.00 uur is. Werkelijk, over een afstand van zo’n 45 kilometer alleen maar file, file en nog eens file. We hebben het dan ook over een weg met maar liefst 7 rijbanen en allemaal dezelfde kant op. Dat die amerikanen dag en nacht werken is dus ook een fabel. Ze willen allemaal om 5 uur thuis zijn en om 6 uur aan tafel. Nou ja hebben we in iedergeval de tijd om om ons heen te kijken. Het is nog altijd grauw van de regen maar het is wel heel duidelijk dat we hier in de hills zitten. And up and down the road again,….. Afin 2 uur later komen we aan in Riverside. De beurs is net open en we presteren het om de eerste de beste openstaande deur maar door te gaan. Wat leuk, het is een gratis beurs. Pfff, niet dus na een paar minuten zien we welke deur we echt door hadden moeten komen dan kom je langs de kassa. Wij zijn super eerlijke hollanders dus melden we ons alsnog en betalen gewoon de entree hoor. Zo zijn wij. We komen natuulijk bekende amerikanen tegen en tja dat stopt de boel natuurlijk wel een beetje maar ook wel gezellig. Ook zien we nog Ank en Fred van Stampinback. Ank geeft demo’s bij I break for stamps. Het is een leuke beurs. Niet al te groot maar voor een avond voor ons genoeg. Ik heb me hier ook weer heel erg weten in te houden en slechts 4 unmounted stempels gekocht uit de graaibakken totaal wel voor $ 7,00. Om 20.00 uur stappen we in de auto en rijden weer terug naar Anaheim. Tis niet te geloven maar….we zijn met 50 minuten weer terug bij het hotel. Het is onderweg wel een prachtig gezicht als je zo van boven het dal in komt rijden en die enorme verlichte streek zie die Los Angeles heet. Indrukwekkend gewoon. We gaan nog even een hapje eten in de Brasserie van het hotel en lekker een glaasje rode wijn. De ogen hebben het zwaar en tja die bedtijd van 21.00 uur zal weer overschreden gaan worden. Nog even alles op de blog zetten en dan plat want ik val inmiddels om van de slaap. Morgen vroeg op want we moeten van 9.00 uur tot 16.00 uur in de schoolbanken van de Copic markers. Leuk, heb er erg veel zin in.
Disney januari 23, 2009
me and my second best friend!
Tja we zitten zo dicht bij HET park van de wereld en dan kun je natuurlijk later niet thuis komen met het verhaal dat je die attractie maar hebt overgeslagen. Het weer is goed en het is geen vakantie tijd dus de kans dat we de hele dag gillende, krijsende kinderen om ons hebben is zeer klein dus…go go go. Voor de deur van het hotel stopt de bus die je tot aan Disneyland brengt. Kaartje trek je uit de automaat voor slechts $ 4,00 ja even voor de duidelijheid….dat is de prijs voor het busritje. De prijs voor het park ligt iets hoger. Slechts……$ 69,00! Gut daar kun je ook heel veel stempeltjes voor kopen:) Maar laten we het daar nu eens niet over hebben. Vandaag is de dag voor klein EN groot of zijn wij nu toch ook maar gewoon klein? Nou ja ik blijf natuurlijk met mijn 1.82 groot maar Louise, die blijft….. We vermaken ons in iedergeval de hele dag geweldig goed. Prachtig park, heel mooi gemaakt en vooral ook Nemo world is geweldig. Je stapt in een onderzeeboot en ziet de wereld van Nemo. Ook de film Honey I shrunk the audience was weer een topper. Louise was helemaal in haar element zodra er weer een Disney figuur in de buurt kwam. Zo zie je maar weer, een kinderhand is snel gevuld. Bij binnenkomst op Main Street kregen we een button op met de tekst; my first time in Disney en de hele dag reageerde mensen daarop. We moesten zelfs felicitaties in ontvangst nemen. Verder hebben we genoten van de Hillbillies een geweldig optreden van muzikanten en waar we helemaal van genoten hebben was de avondmaal een salade met oa zalm. Om je vingers bij op te eten. We doen nog een poging om te kijken naar de parade dat geen parade is maar een boottocht echter dan moeten we nog ruim 3 kwartier wachten en tja dat zou dan betekenen dat we dan niet om 21.00 uur in bed kunnen liggen (wij slapen in Amerika altijd veel, erg veel) dus gaan we maar op weg naar de bus. Daar moeten we even wachten maar ach het is droog, heerlijke temperatuur en we kunnen nagenieten van een geweldige dag. Als de bus komt blijken we de enige passagiers te zijn. De chauffeur wil heel duidelijk contact dus babbelen we wat. Ik ben weer heel verbaasd over de wereldkennis van dit amerikaanse volk want voor de 2e maal vandaag denkt dit volk dat Kopenhagen in Nederland ligt net als Antwerpen. Yeah, right! De chauffeur vraagt ons nog vriendelijk; is there something you want me to pray for you? Louise is volledig stil en ik denk even ja joh ik heb zat maar ach daar wil ik jou niet mee lastig vallen dus heel snel roep ik maar: no thank you! We zijn rond 19.45 uur terug in het hotel. O jee nu moeten we nog foto’s op de laptop zetten,blogs bijwerken, dat gaat never nooit lukken voor 21.00 uur. Hmmm dan maar een half uurtje later naar bed. Het is nu half 10 dus ik ga de boel afsluiten en plat want morgen gaat weer een heftige dag worden. We starten met ontbijt waarna we gaan shoppen (niet te veel want er passen max 2 koffers in onze amerikaanse twingo) en dan door naar Riverside naar een stempelbeurs. Nu maar hopen dat we niets kunnen kopen op die beurs….
Anaheim, Los Angeles USA januari 22, 2009
Jawel we zijn veilig en wel aangekomen in Anaheim. De vlucht met KLM was helemaal in en op orde. Tja die lange benen van mij kan ik natuurlijk niet kwijt maar ach ook dat begint te wennen. Na zo’n 10 uur en 20 minuten in de lucht te hebben gehangen landen wij geruisloos op LAX (is nu een hele tv serie van). De gang door de douane gaat vlotjes en jawel wij zijn natuurlijk niet de enige hollanders die naar de vakbeurs CHA gaan. Zo staan we in de rij met Carla van Simpel scrappen en Joan en Bernadette. Onze koffers zijn gelukkig ook meegekomen en nu op zoek naar de car rental. Tja die balies zijn wel erg donker. Via,via horen we dat we in de bus moeten stappen waar de naam van het rentalbedrijf op staat en wat komt er al direct aanrijden. een yellowbus met de naam van Hertz. Instappen en rijden maar. Na een minuut of 7 komen we bij Hertz en daar worden wij weer vriendelijk geholpen met de auto die wel al vanuit Nedeland gereserveerd was. We hebben een middenklasse auto maar de goede man doet nog een poging voorr een grotere,en extra’s maar daar trappen wij als nuchtere, zuinige dames niet in. Afin we moeten even naar nummer 704 en daar staat hij de. Niet tegeloven maar het is een Chevrolet! Maar dan wel in het formaat van laten we zeggen de Twingo maar dan op hoge pootjes. Er past ook maar 1 koffer in de kofferbak dus we kunnen op deze reis ook geoon niets extra’s kopen. Afin we moeten nu nog met behulp van de TomTom ”even” naar Anaheim rijden wat normaal gesproken zonder spitsverkeer een driekwartier tot een uurtje rijden is. Als we starten is het in LA 16.30 uur maar in Nederland al middernacht en tja dan gaat vermoeidheid wel meespelen. Maar zoals ook onze vorige trip Wisconsin, Chicago, gaat onze Louise als een beest tekeer in de auto en rijdt zij vlekkeloos naar Holiday Inn in Anaheim. De toeterende, agressieve rijders waren op 1 hand te tellen dus appeltje, eitje. Het hotel is groot en mooi. We zitten in de top dus 9 hoog. Even opfrissen en naar het restaurant waar een aardige mexicaanse ober ons direct aan de wijn wil hebben. We slaan dit toch maar af want 1 druppel en ik lig onder tafel vrees ik. Dan maar een jus en een cola en shit…..we zijn weer vergeten dat je een halve liter krijgt. Afin we krijgen het op. De kip met patat gaat niet op. Te moe om te eten blijkbaar. Dus nu nog 1 ding. Douchen,bloggen en…..slapen.
O ja voor de statistieken; het is hier bij aankomst 24 graden iets waar ik heel blij mee ben want mijn dystrofiepootje had het de afgelopen weken erg slecht met die hollandse vrieskou. Lijkt me heerlijk om hier s’avonds even op het balkon te zitten in een t-shirtje….helaas we hebben geen balkon. Tja Amerika he. Een balkon op d 9e met de kans dat je naar beneden springt en valt en dan het hotel aansprakelijk gaat stellen…..no way!
CHA januari 20, 2009
Bijna is het zover. Morgen vertrekken Louise en ik naar de CHA in Los Angeles. Natuurlijk zal het niet alleen bij een bezoek aan deze vakbeurs blijven vrees ik. Voor de thuisblijvers laat ik nog even oude foto’s achter. Veel plezier er mee.
Louise and I are leaving to the CHA in LA tomorrow. Ofcourse we will not only visit the CHA I’m afraid. For those who stay at home, here are some old photo’s you can start playing with. Have fun!
Clearstamps januari 18, 2009
Ik kwam weer wat leuks tegen bij het Kruidvat. Een set Clearstamps, borders voor slechts € 4,99 inclusief een acrylblok
I found a nice set of clearstamps, borders at Kruidvat (drugstore in Holland) for just € 4,99 incl. an acrylblock
